Κι απόμειναν μονάχα οι λυγμοί

Μέσα στα δυσοίωνα χρόνια του εμφυλίου πολέμου (1947-49), η Λένη, μια νεαρή γυναίκα από το Κρίκελλο Ευρυτανίας, μητέρα δύο παιδιών, αποφασίζει να αναλάβει μόνη της τη ζωή της.
Η Λένη, ο Γιώργης, ο Βασίλης, ο Κωστής, θύματα του αδελφοκτόνου πόλεμου (1947-1949), μέσα από τις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος, μολογάνε τα βάσανά τους για να μην επαναληφθούν ποτέ ξανά.
Με ψυχρούς αριθμούς, όπως οι προϋπολογισμοί, οι απολογισμοί, οι επενδύσεις… κι οι νεκροί των πολέμων. Πώς να περάσει από μέσα τους αλλά κι από μέσα μας η οδύνη των ανθρώπων που βιώνουν τα δεινά του πολέμου, αν δεν κοιτάξουμε τον καθένα τους κατάματα και δεν αφουγκραστούμε τις ιστορίες του;